Mollem Kobbegem

Datum: 
Sunday, 6 May, 2012 - 08:30
Afstand: 
85
Taverne: 
Tennis
Voorbereiding: 
Jurgen Dehenau
Verslag: 

Het is goed geweest.

 

Zondagmorgen 6 mei, ik kijk nog vlug even op de buienradar. Het ziet er naar uit dat het droog zal blijven, maar warm gaat het niet worden. Dat blijkt ook als we verzamelen voor de rit naar Mollem-Kobbegem. Iedereen heeft terug de lange broek aan, behalve Erik die een drie-kwart broek heeft aangetrokken. Dapper.

“Het is laat geworden deze nacht” zegt Erik “en toen ik deze morgen in de garage kwam, was de haak waaraan mijn fietsen hangen, naar beneden getotterd, recht op mijn nieuwe auto. Maar gelukkig is er niets aan mijn fiets”. Niet moeilijk dat ze elk jaar die postzegels opslagen, denk ik nog snel.

Eén voor één komt iedereen aan, we zijn reeds met 9. Het is 8.30u, tijd om te vertrekken, maar Chris is er nog niet. Deze rit is een kolfje naar zijn hand, het kan toch niet zijn dat hij niet gaat komen. Plots zien we hem de hoek om komen en even bekruipt sommigen het gevoel om reeds te demarreren, maar het verstand haalt de bovenhand. Als we dat zouden doen, straft hij ons onderweg zeker en vast af.

We vertrekken richting de kinderboerderij en rijden aan het huis van Patrick voorbij. Alles is er nog vredig stil. Misschien heeft hij gisteren avond zijn pijn verdronken met een fles Hertekamp en draagt hij daar nu nog de gevolgen van.

Lang tijd om bij deze gedachte stil te staan hebben we niet, want de tocht gaat richting Buggenhout centrum waar we afslaan net voor brouwerij Bosteels (oa Kwak, Karmeliet). De eerste brouwerij op onze tocht. Via rustige landwegeltjes rijden we achter Buggenhout bos om en steken zo door naar Peizegem, waar we reeds de 2de brouwerij op onze tocht voorbij rijden, nl brouwerij De Block (oa Kastaar, Satan bier). De tocht blijft rustig verder gaan over vlakke wegen en voert ons verder tot in Opwijk, waar we uitkomen aan brouwerij De Smedt (oa Op-Ale, Affligem, Postel). Iets verder passeren we het mooie klooster gebouw. Hier is de Jurgen naar school geweest. Veel tijd om aan die tijd terug te denken is er niet, want we naderen langzamerhand de heuveltjes zone. Iets verder slaan we linksaf en rijden Perreveld op, de eerste helling van de dag. Alles blijft rustig. Ik vermoed uit vrees voor wat er nog komen gaat. De tocht gaat verder door Droeshout, waar we Weyenberg oprijden, maar bovenaan niet links afslaan richting de Koereit. We gaan naar rechts en rijden iets verder Mazenzele binnen, daar waar de Jurgen opgegroeid is. Het kon toch niet zijn dat ik daar niet zou doorrijden.  We rijden richting Asse via de Oude Dendermondsebaan. Tijdens deze lange, doch niet al te steile helling komt er al iemand naast me rijden met de vraag hoeveel hellingen er nog volgen. “Een acht tal” zeg ik. Eens boven slaan we links af en rijden de Koereit voorbij. Zouden we hem dan vandaag niet aandoen? Maar dat kan ik Chris toch niet aandoen, dus ipv af te slaan naar Mollem, rijden we een rondje en slaan links af om zo tot aan de voet van de Koereit te komen.

Als we onderaan de Koereit komen, zien we iets voorbij halfweg de helling een andere groep rijden. Het perfecte mikpunt voor Chris, die het tempo omhoog jaagt. Ikzelf blijf mijn eigen tempo aanhouden, het is immers nog lang en zwaar, maar als ik boven kom, merk ik dat we de andere groep, waar achteraan ook een paar vrouwen meerijden, hebben ingehaald. We draaien opnieuw richting Mollem en ik hoor van achteraan in de groep roepen om die andere groep voorbij te rijden, maar Chris en Geert beslissen dit niet te doen en genieten nog even van de mooie rondingen in het landschap. Als we bijna in Mollem zijn, verdwijnen de mooie rondingen uit het zicht en iets verder slaan we linksaf om de volgende helling te gaan bedwingen. In het peloton hoor ik Michel plots roepen dat Alain ook graag eens eerste zou aankomen op een helling. We kijken om want verwachten een uitval. Die komt er niet, maar als we weer voor ons uit kijken, vertrekt hij als een speer uit een boog. We zijn een beetje aangedaan, want kijken naar elkaar terwijl Alain 30 meter en zelfs 50 meter voorsprong neemt. Pieter kan dit niet langer verdragen en zet de tegenaanval in waarna heel de groep op gang komt. Ik beslis opnieuw mijn tempo aan te houden en als ik boven kom zit ik tot mijn grote verbazing maar een 30-tal meter achter Alain. Ik kijk hem bemoedigend in de ogen en zeg “er komen nog hellingen, trek het je niet aan” waarna hij zegt “’k heb vandaag maar één cartouche mee en die heb ik verschoten”.

We rijden na dit exploot verder tot aan de kerk van Bollebeek en draaien rond de kerk, maar Alain neemt het baantje net voor de kerk en begint daardoor met 100 meter voorsprong aan de volgende helling. Wie noemde mij ook alweer een snoodaard? De vonk is nu volop in de pan geslagen en de achtervolging begint opnieuw. Ik besluit opnieuw mijn tempo aan te houden, waardoor ik één van de enigen ben die gemerkt heeft dat we de vierde brouwerij nl de Mort Subite voorbij rijden.

Na een aantal rustige kilometers komen we in Bekkerzeel en rijden de autostrade over. De blikken gaan van links naar rechts, een beetje angst sluipt in de groep. Hier iets verder heeft Patrick zijn ongeval gehad. Zelfs al is hij er niet bij, in gedachten is hij dat wel, maar dit korte emo-moment maakt al gauw plaats voor humor als we rechts afslaan. Ik hoor achter me roepen “zouden er nog koffiekoeken zijn?” waarop iemands anders roept “misschien staat de Patrick zijnen auto daar wel”. Yvan wil echt gaan kijken, maar ik roep tot 2 maal toe dat het direct rechts is. Die term rechts lijkt hij niet altijd te snappen. Dat heb ik vorige week ook moeten vast stellen.

We rijden de laatste brouwerij voorbij, nl Girardin. Had Chris daar een kleine inzinking? Achteraf verneem ik immers dat hij deze brouwerij niet eens gezien heeft. We dalen af, draaien scherp naar rechts en gaan een korte maar steile helling op. Geen uitvallen. Vermoedelijk omdat iedereen weet dat we op weg zijn naar de patatten boer. Daar aangekomen blijft het rustig, niemand doet een uitval, er wordt wat rond gekeken en plots dan toch, Yvan, loeihard. Ikzelf besluit opnieuw mijn tempo aan te houden en boven merkt ik dat mijn achterstand toch niet zo groot is. Deze aanpak blijkt toch te werken, bovendien moet ik deze toer als verantwoordelijke goed afronden. Boven aan de patatten boer gaan we niet richting Asse, maar slaan we links af, zodat we richting Asbeek gaan. Na de afdaling slingeren we ons naar boven op deze toch ook wel verraderlijke helling. Onderweg komen we een paar oud-collega’s van vorig jaar tegen die aan het afdalen zijn.

In Asbeek dalen we af via de Morret, een mooie afdaling. Plots word ik voorbij gesneld door Yvan, gevolgd door Michel, die met de neus tot op het voorwiel gaat. Ik zie even de beroemde beelden van Delgado voor mijn ogen. We slingeren ons door Asbeek en rijden via Hekelgem naar Meldert. Daar draaien we rechtsaf aan Meldert vijvers en beginnen aan de laatste helling van de dag. Even moet ik Erik zijn wiel nemen om terug bij de groep te komen, maar tijdens de klim rijd ik Geert voorbij. “Mijn benen ontploffen plots” zegt hij. Deze rit begint zijn tol te eisen. Maar gelukkig is dit de laatste helling van de dag, dus vanaf nu kunnen we via Baardegem en Lebbeke terugrijden naar den Opstal en Buggenhout. De wind die al heel de rit uit de verkeerde richting blijkt te blazen, staat heel strak. Zelfs Chris blaast even “die verdomde wind, da blijft hier gewoon trappen”.

We komen opnieuw voorbij het huis van Patrick, maar alles is er nog even stil. We roepen en rinkelen wel, maar zien niemand. Eindelijk komen we aan den tennis want dit hebben we nu echt wel verdiend. We praten nog wat na, terwijl er iemand zijn Polar voor een woekerprijs probeert te verkopen.

Na 2 Ice Tea’s en een Choufke, kruip ik terug op de fiets voor nog 8 eenzame kilometers, maar ik overloop nog even de rit in gedachten en denk “het is goed geweest”.

Jurgen

Route: 

3 comments

Ik hou niet zo van die lange verslagen - ze komen niet tot de essentie :-)) Neen eerlijk, het leest als een sunelpo-renner op de Moret. Leuk verslag en je kunt je zo inleven in de situatie

Maar laat ons eens serieus blijven: zo met de mannen hun voeten rammelen, sado-masochisme ten top, langs al die brouwerijen passeren zonder ook maar even het gerstenat langs de dorstige keel te laten passeren, erg.

En hoe wisten jullie van de hertekamp? Ik had zaterdag een beter moment, en de zondag een minder moment ... misschine omdat er geen koffiekoekjen waren?

Fiets ze nog!

Het basis ingrediënt van dat bier hadden we allemaal mee nl water.

De brouwerijen bezoeken is misschien voor volgend jaar, ik moet toch nog een kleine verbetering kunnen brengen.

Voor 5 brouwerijen kom ik niet van mijn fiets af, tenzij we via ste*****fel rijden.

Jurgen hoe kun jij nu weten wat er in mijn bus van de DUVEL zit? Dat is wel meer dan een basis ingredient.