Gaasbeek

Datum: 
Sunday, 13 May, 2012 - 08:15
Afstand: 
95
Taverne: 
Tennis
Voorbereiding: 
Kris Peelman
Verslag: 

De eerste aanblik van de dappere strijders, was precies een plaatje uit een vroege voorjaarsrit. Enkelen nog met lange broek, hier een daar zelfs nog een wintervest en de dikste schoenovertrekken.  Gelukkig was de zon van de partij, voor de eerste keer eigenlijk dit jaar, en steeg de temperatuur vrij snel zodat we een aangenaam fietstochtje met 12 aanwezigen konden aanvangen richting Gaasbeek en Pepingen. 

Dit onbekende terrein boezemde sommigen toch wel angst in, Pieter (onthoud deze naam, hij heeft er vandaag echt alles aan gedaan om zoveel mogelijk genoemd te worden in het verslag) dacht zelfs dat we een vlakke rit tegemoet gingen.  Na een vrij vlakke aanloop legde Dirk al direct zijn troeven op tafel op de eerste helling aan het zwembad te Asse.  De meesten wisten wat nog komen zou en peddelden rustig naar boven.  Na  de afdaling van de ‘pattatenboer’, Jurgen zijn favoriete kant, staken we de E40 over om in een bijna rechte lijn richting Gaasbeek te fietsen via Ternat, Schepdaal en Sint-Martens-Lennik.  Onderweg de 1,8 km lange helling  Kouterbaan die spijtig onderbroken wordt door de drukke Ninoofsesteenweg. 

Net voor Gaasbeek werd nog een lastige kasseistrook, gelukkig licht bergaf, verorberd.  De positiewisselingen op deze strook waren niet te tellen, spijtig genoeg kan ik hier als verslaggever niet veel over vertellen omdat ik alle zeilen moest bij zetten om het wiel van Michel, die vlot de 35 km haalde, te kunnen bijbenen.  Patrick, misschien een ideetje voor je kasseiklassieker : De Rosweg in Sint-Martens-Lennik maar dan volledig en in omgekeerde richting. 

Via Gaasbeek fietsten we dapper richting het onbekende, enkel via Google Streetview verkende Pepingen. Pieter had zich duidelijk voorgenomen als eerste het Pepingse volk te begroeten.  Zijn splijtende demarrage hield het uiteindelijk uit tot net aan het naambordje van dit godvergeten dorpje, maar hier is hij wel zeer diep voor moeten gaan. Langs de rustige wegen van Oudenaken en kronkelende baantjes van Vlezenbeek hielden we even halt voor een vestimentaire en sanitaire stop na de tweede kasseistrook van de dag.  Pieter nog niet bekomen van de inspanning zette zijn helm terug omgekeerd op zijn hoofd, hilariteit alom.  Het deed ons even denken aan de stoot enkele jaren geleden van een clublid, de naam ontgaat mij even, die na een avondje stappen het presteerde om zijn broek omgekeerd aan te doen. 

Richting Itterbeek dan, waar de veelbesproken Keperenberg lag te wachten.  Net voorbij de top van deze helling hekelde Yvan de gebrekkige parcoursvoorbereiding toen een hijskraam ons tot een ommetje verplichtte.  Yvan die in de achterste geledingen een onopgemerkte rit reed en vooral oefende met duimen en vingers om de nieuwe signalisatie en wegcode onder de knie te krijgen.  Dwars door het drukke Dilbeek trokken we stilaan richting Asse. 

Onderweg hadden we gehoopt dat Patrick ons stond op te wachten met koffiekoeken aan het huis van zijn vriend(in), helaas.  Jurgen nam dan maar zijn rol als gids terug ter harte om diegenen die de brouwerij van Girardin vorige rit niet hadden gespot, hier nu wel op te wijzen. 

Een ding heb ik vandaag wel geleerd  tijdens de beklimming van de patattenboer.  Alle trainingsschema’s verdwijnen definitief richting prullenmand, feesten voor een zware rit is de boodschap!  Nadat Geert plichtsgetrouw het eerste deel van de helling op kop van de groep voor zijn rekening nam, gingen Bart, gefeest tot twee uur ’s nachts, en Erik, de hele nacht op de WC-pot, hier zeer hevig tekeer en kwamen respectievelijk als eerste en vijfde boven.  Na nog wat demarrages net voorbij Asse, werd vanaf Merchtem in een constant tempo en in ongewone stilte terug huiswaarts gefietst. 

Nog twee vaststellingen : Raf heeft vooral op de hellingen getoond dat hij aan het pieken is naar zijn tocht in het Atlasgebergte in Marokko  en Danny vond vandaag dat hij genoeg verstoppertje tijdens het voorjaar had gespeeld en nam een groot deel van het kopwerk voor zijn rekening.  Het werd vandaag ook duidelijk de twee pfizermannen een strijd voeren om als betere renner bij hun collega’s geboekt te kunnen staan.  In de buurt van Merchtem bestookten ze elkaar alsof hun leven er van af hing.  Maar ja, Alain en Jurgen zullen dan ook de enige twee zijn die een week kunnen uitrusten tot de volgende WTC-2000 rit.  Ik zie er nu al naar uit!

Kris

Route: 

2 comments

Ondanks het hoge tempo, toch af en toe even de tijd genomen om van de omgeving te genieten. Super mooi, zeker met dat zonnetje. En wacht maar tot die Pfizer mannen gaan beginnen samen werken en jullie gaan bestoken.

Bedankt voor de mooie rit .... en om slechts 1 demarrage terecht als splijtend te omschrijven!
Als ze er nu bij Pfizer nog in slagen om een betere peppil op de markt te brengen, dan kan ik mijn helm terug in zijn meest aërodynamische wijze opzetten om niet langer bij elke tussensprint te moeten wachten op die twee collega's.

Volgende afspraak binnen twee weken!